تبليغاتX
این بود سزای عاشقی؟

در پيش بی دردان چرا فرياد بی حاصل کنم **** گر شکوه ای دارم زدل با يار صاحبدل کنم

 

هزار حرف نا گفته در دل انباشتی

                 هزار قصه نانوشته

                                هزار نگاه و هزار ....

این انتظار را با خود همیشه داشتی.

اشک همدم توست

                و تنهایی یگانه خلوتی است

                                 که در آن تو به خویش می رسی

دستانت را بگشا

                 و مرا در اغوش بگیر

                       اینک این منم که تو را تا همیشه می ستایم

تنهایی من همیشگی است

 

 

+ نوشته شده توسط پــو ر یـا ... در سه شنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1386 و ساعت 3 |